Αναλύοντας τα Music Leaks

Αναλύοντας τα Music Leaks

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό όταν ακούς τον όρο “leak”; Είμαι σίγουρος πως η απάντηση που θα δώσεις κινείται μεταξύ ενός μεγάλου εύρους θεμάτων. Δεδομένα, δουλειές των “τεχνών” αλλά ακόμα και videogames έχουν συνδεθεί πολλές φορές με την λέξη “leak” σε τούτα τα πρώτα χρόνια του διαδικτύου που διανύουμε.

Με τον όρο “leak”, αποκαλούμε την δημόσια διαρροή (κυρίως) εμπιστευτικών πληροφοριών στο διαδίκτυο… με την βαρύτητα και την υπόσταση της ενέργειας να ποικίλει ανάλογα του θέματος του αντικειμένου.

Έτσι τα αίτια και τα επακόλουθα μπορεί να είναι αγνά αλλά και σκοτεινά. Αν έχουμε να κάνουμε με ευαίσθητα ζητήματα κυβερνήσεων και υπηρεσιών η ενέργεια μπορεί να πραγματεύεται την ελευθερία της γνώσης και του λόγου, πολλές φορές όμως ενδέχεται να κρύβει και προπαγάνδα. Αν αναφερόμαστε σε κώδικα τότε θα μπορούσαμε να μιλήσουμε ακόμα για μια διάθεση εξέλιξης του, αλλά και για ένα επικείμενο κενό ασφαλείας του. Τέλος αν βρισκόμαστε στο χώρο της μουσικής ή του κινηματογράφου μπορώ με σιγουριά να σας διαβεβαιώσω πως εκεί ο όρος “leak” έχει να κάνει περισσότερο με αυτό που αποκαλούμε “buzz”, την δημιουργία ενθουσιασμού δηλαδή.

Music leaks λοιπόν και ας πούμε λίγα λόγια για αυτό το φαινόμενο στις μέρες μας.

Από που προέρχονται τα leaks;

Ουσιαστικά, όποιος έχει πρόσβαση στο album έχει και την δυνατότητα να το διαρρεύσει (πριν την επίσημη κυκλοφορία του). Ένας μηχανικός ήχου, ένας υπάλληλος του στούντιο, ένας εργαζόμενος σε εργοστάσιο cd, κάποιος blogger με promo αλλά ακόμα και οι ίδιοι οι καλλιτέχνες. Από τα ίδια τα λόγια των ανθρώπων που τρέχουν μεγάλα πειρατικά site, γνωρίζουμε πως το μεγαλύτερο ποσοστό των leaks προέρχεται από press promo. Τέλος, δεν θα πρέπει να παραλείψουμε κάποια περιστατικά hacking (όπως αυτό του τελευταίου δίσκου της Madonna) που ως κύριο σκοπό έχουν την πώληση του leak.

Γιατί κάποιος να γίνει leaker; Γιατί να το διακινδυνέψει;

Ο κόσμος των leakers φαντάζει τόσο ξένος σε κάποιον που δεν έχει ιδέα για την κουλτούρα του διαδικτύου. Γιατί κάποιος να δια κινδυνέψει την ασφάλεια του με το να μοιραστεί ένα album, με το να είναι μέλος μιας τέτοιας ομάδας, με το να έχει ένα public site πειρατικής μουσικής αλλά ακόμα και για ποιον λόγο κάποιος να ξοδέψει τα χρήματα του για ένα πανάκριβο leak;

Πολλοί από τους leakers ενδέχεται να διακατέχονται από την ιδεολογία της ελεύθερης διακίνησης δεδομένων και πληροφοριών, άλλοι όχι. Παρ’ όλα αυτά, για όλους στην αρχή το όλο θέμα ξεκινά ως παιχνίδι, μετά γίνεται συνήθεια και τέλος καταλήγει ως στόχος για κάτι μεγάλο, ένας αγώνας αναγνώρισης, φήμης και σεβασμού μεταξύ των “ομοϊδεατών” του.

Η χρονική στιγμή είναι αυτό που έχει σημασία!

Στην πραγματικότητα η μουσική βιομηχανία δεν νοιάζεται για τα leaks, διότι αυτό που ουσιαστικά την ενδιαφέρει είναι μονάχα η χρονική στιγμή που θα υπάρξει αυτή η διαρροή.

Υπάρχουν στιγμές που διαρροή μπορεί να λειτουργήσει αναζωογονητικά για τα έσοδα μιας δισκογραφικής ή ενός καλλιτέχνη, μιας και ένα ετεροχρονισμένο download βάση της κυκλοφορίας του δίσκου μπορεί δημιουργήσει δυνητικούς fans, μπορεί να οδηγήσει κάποιον στην αγορά ενός album ή ενός εισιτηρίου συναυλίας από το πουθενά.

Αντίθετα την στιγμή που η προώθηση μιας νέας κυκλοφορίας βρίσκεται σε “hype”, ένα leak είναι ικανό να καταστρέψει το “momentum” που έχει χτιστεί, κάτι το οποίο ισοδυναμεί με απώλεια χρήματος.

musicleaksnodi2

Public piracy

Πέρα από τις peer-to-peer εφαρμογές μέσω των οποίων μπορεί να γίνει διακίνηση μουσικών αρχείων και μακρυά από τα private torrentάδικα (στα οποία για να γίνεις μέλος απαιτούνται τουλάχιστον βασικές γνώσεις στο ripάρισμα και στα δίκτυα), υπάρχουν και τα site που προσφέρουν music leaks σε κοινή θέα. Πολύ εύλογα κάποιος θα αναρωτηθεί πως γίνεται να λειτουργούν αυτού του τύπου τα sites και για ποιον λόγο οι μεγάλες εταιρίες δεν τα κατεβάζουν;

Η απάντηση είναι πως πίσω από όλα αυτά δεν κρύβεται κάποιο σκοτεινό μυστικό και απλούστατα οι διαχειριστές τους είναι πολύ προσεκτικοί. Το διαδίκτυο όσο και αν παρακολουθείτε και ελέγχεται, ένας προσεκτικός χρήστης πάντα θα έχει την δυνατότητα να καλύψει τα ίχνη του. Πέρα από όλα αυτά όμως αρκετά public sites αποδέχονται τα “DMCA complaints” αλλά και όταν φτάσουν σε ανώτατο επίπεδο αναγνωρισιμότητας βρίσκουν πολλά νομικά προβλήματα μπροστά τους που αρκετές φορές τους οδηγούν σε κλείσιμο.

Streaming vs Leaks

Σημαντικό σημείο καμπής μεταξύ διαδικτύου και μουσικής αποτέλεσε αναμφισβήτητα το Napster. Από το τέλος εποχής της συγκεκριμένης εφαρμογής και ύστερα άρχισε να γίνεται κατανοητό πως στην μουσική τίποτα δεν θα ήταν ποτέ ξανά το ίδιο. Μια νέα κουλτούρα εύρεσης τραγουδιών αλλά και μουσικών σκηνών στηρίχθηκε στα music leaks, το DIY έγινε πραγματικότητα και μικροί ή άγνωστοι καλλιτέχνες είχαν την δυνατότητα να ακουστούν όσο ποτέ άλλοτε.

Εκεί πάτησαν οι music streaming υπηρεσίες οι οποίες σήμερα έχουν κατακτήσει το μεγαλύτερο μέρος της πίτας της μουσικής βιομηχανίας, εκεί ήταν που πάτησε ακόμα και το ίδιο το Υoutube το οποίο ακόμα και αν δεν αφορά μονάχα την μουσική αποτελεί την ραχοκοκαλιά του music streaming. Δίχως τα music leaks δεν θα είχαμε μεταβεί ποτέ σε όλα αυτά.

Σήμερα, ένα κομμάτι του μουσικού χώρου το οποίο ασχολείται συστηματικά με την τεχνολογία έχει αρχίσει σιγά σιγά και αφήνει πίσω του την τρέλα της διαδικτυακής πειρατείας . Από την άλλη, οι τεχνολογικές εταιρίες που μπαίνουν στο παιχνίδι της μουσικής βιομηχανίας ξέρουν πολύ καλά πως το κυνήγι της πειρατείας είναι στην πραγματικότητα ένα κυνήγι μαγισσών. Όλες οι μετρήσεις και έρευνες των τελευταίων χρόνων δείχνουν μια τεράστια μετακίνηση ακροατών από την πειρατεία στις streaming υπηρεσίες. Εντούτοις, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε το πως η πραγματική ουσία της συμβίωσης διαδικτύου και μουσικής βρίσκεται στο να κάνουμε την επικοινωνία μεταξύ καλλιτέχνη και ακροατή “ηθικά” σωστότερη.

Tα leaks βλάπτουν την μουσική;

Εάν θέλουμε να το θέσουμε όσο πιο σωστά μπορούμε, τότε θα πρέπει να αναγνωρίσουμε πως τα leaks βλάπτουν ένα συγκεκριμένο κομμάτι της μουσικής, αυτό της μουσικής βιομηχανίας. Η υπόσταση των leaks χαρακτηρίζεται αρνητική κυρίως στην περίπτωση που το χρήμα (η ποσότητα του) αποτελεί βασικό παράγοντα της εξίσωσης… και αυτό διότι πολλές φορές τα leaks αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης και δημιουργικότητας για πολλούς σύγχρονους καλλιτέχνες.

Πέρα όμως από την περίπτωση της δημιουργίας δυνητικών fan και ανεξάρτητα από το πόσοι από αυτούς ενδέχεται να μεταπηδήσουν από την πειρατεία στις streaming υπηρεσίες (όπως αναφέραμε παραπάνω), τα leaks είναι συνυφασμένα με τον μοντέρνο τρόπο ακρόασης της μουσικής στις μέρες μας. Βέβαια όσον αφορά τα αρνητικά και τα θετικά της ενασχόλησης με την μουσική στα χρόνια του διαδικτύου, οι απόψεις διίστανται και αποτελούν ένα άλλο ξεχωριστό κεφάλαιο.

Είναι παράνομα τα music leaks;

piracy1234567890Όταν μιλάμε για leaks δεν μπορούμε να θέσουμε θέμα νομιμότητας (ακόμα και αν υπάρχουν νόμοι) αλλά μονάχα θέμα ηθικότητας. Νομοθεσία και διαδίκτυο όταν συνδυαστούν εξάγουν ένα παράλογο αποτέλεσμα μιας και η αναρχική φύση του δευτέρου ακολουθεί μονάχα το δικό της φιλοσοφικό καταστατικό. Βέβαια, ναι, έχουν υπάρξει αρκετά περιστατικά νομικής φύσεως που η “δικαιοσύνη” κυνήγησε. Όμως όλοι αυτοί οι νόμοι στην πλειοψηφία τους είναι αρχαίοι και έχουν γραφτεί και θεσπιστεί από άτομα ανίδεα όσον αφορά την τεχνολογία και την κουλτούρα του διαδικτύου. Είναι νόμοι που συνάδουν με καπιταλιστικές καταστάσεις.

Γνωρίζοντας πως η πειρατεία είναι ρητά συνδεδεμένη με το διαδίκτυο και ξέροντας πως αυτό το φαινόμενο πάντα θα θα συνυπάρχει μαζί του, πολύ εύκολα αντιλαμβανόμαστε πως το όλο θέμα εξαρτάται από την ελεύθερη βούληση του καθενός μας. Γιαυτό αναρωτήσου, θα έπαιρνες το φαγητό ενός σκληρά μουσικού εργαζόμενου από το τραπέζι του(sic);

Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Blog Various-Tapes!

 

Sharing is caring! Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on RedditDigg this

Leave A Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *