Παράνοια στα χρόνια των Social Media

Παράνοια στα χρόνια των Social Media

Δεν θα ήταν υπερβολικό να καταλήξουμε στο ότι οι άνθρωποι συνηθίζουν να χρησιμοποιούν διαφορετικούς “εαυτούς” στην καθημερινότητα τους.

Αν βέβαια θέλαμε να το θέσουμε πιο συγκεκριμένα θα μπορούσαμε να ορίσουμε και κατηγορίες. Η προσωπικότητα που παρουσιάζουμε στην δουλειά είναι πολύ πιθανό να είναι αρκετά διαφορετική από αυτή που βρίσκουμε στο σπίτι – οικογένεια, ανάμεσα στους φίλους και ου το καθεξής…

Και στα Social Media; Μέσα από τα Social Media ξετρυπώνεται ένα σύγχρονο παρανοϊκό κεφάλαιο.

Τι είναι τα Social Media;

Παρά την τεράστια δυναμική τους στις μέρες μας, ο κόσμος που γνωρίζει τι πραγματεύονται τα Social Media είναι ελάχιστος. O όρος “μέσα κοινωνικής δικτύωσης” αναφέρεται στα μέσα αλληλεπίδρασης ομάδων ανθρώπων μέσω διαδικτυακών κοινοτήτων.

Τα κοινωνικά δίκτυα αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας των ανθρώπων και δεν θα πρέπει να τα θεωρούμε ως μια απλή φυσική μετεξέλιξη των μέσων μαζικής ενημέρωσης και επικοινωνίας διότι σίγουρα είναι κάτι πολύ παραπάνω.

Είναι σύνηθες στο άκουσμα του όρου Social Media το μυαλό κάποιου να τρέξει στα ονόματα Facebook, Twitter ή Instagram. Όμως το πιθανότερο είναι πως θα φτάσει μέχρι εκεί. Παρ’ όλα αυτά, όλοι θα πρέπει να γνωρίζουν πως ο χώρος των μέσων κοινωνικής δικτύωσης είναι αχανής και ταυτόχρονα τόσο χρήσιμος όσο και επικίνδυνος.

Όλα τα Social Media έχουν (ή τουλάχιστον θα πρέπει να έχουν) ως βασικό παράγοντα τον χρήστη. Από εκεί και πέρα ο ρόλος τους καθενός μέσου ποικίλει.

Επικοινωνία, πωλήσεις, κοινωνία, υπηρεσία κτλ, είναι κάποιες λέξεις που μπορούν δημιουργήσουν ένα διαχωρισμό. Πιο συγκεκριμένα μπορούμε να αναφέρουμε “μέσα” που ασχολούνται με βίντεο, φωτογραφία, μουσική, event… Αλλά και εμπόριο, marketing, επιχειρήσεις, ανάπτυξη… Μέχρι πιο ιδιαίτερου ενδιαφέροντος πλατφόρμες όπως forum συζητήσεων, crowd wisdom ιστότοποι ή διαδικτυακές κοινωνίες.

Υπάρχει ελλιπής ή εσφαλμένη πληροφόρηση.

Μολονότι τα Social Media έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο (αλλά και την ζωή μας) υπάρχει μια τεράστια έλλειψη πληροφόρησης πάνω σε αυτά. Ίσως ως ένα βαθμό κάτι τέτοιο θα μπορούσε να δικαιολογηθεί, μιας και η έκρηξη τους δεν χρονολογείται πολύ μακριά από το σήμερα. Όμως αυτή η ανεπάρκεια ενημέρωσης οδηγεί σε μη αξιοποίηση των δυνατοτήτων τους από την πλειοψηφία του κόσμου.

Είναι λυπηρό οι χρήστες να μην γνωρίζουν το πόσο μπορούν να επωφεληθούν από την κοινωνικότητα των διαδικτυακών μέσων στην εποχή της ταχείας πληροφόρησης που διανύουμε. Διότι είναι παράλογο να παρουσιάζεται αυτή ανάλωση χρόνου γύρω από μια ανούσια χρήση του “social networking” την ίδια στιγμή που κάνοντας ένα απλό βήμα παραδίπλα μπορεί να εκμεταλλευτεί την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και στην ελάχιστη να γίνει σοφότερος.

Βέβαια, είναι σίγουρο πως για τις μεγάλες ηλικίες αποτελεί αδύνατο πια να εκπαιδευτεί σωστά, όμως όσον αφορά τις νεότερες είναι χρέος μας να τις ενημερώσουμε όσο το δυνατόν πιο ορθά.

Social-Media

Η “ανωνυμία” στο διαδίκτυο τότε και σήμερα.

Από το ιστορικό γεγονός της διαρροής στοιχείων του Έντουαρντ Σνόουντεν και ύστερα, όλοι μας αποδεχτήκαμε αυτό που συνήθως ακουγόταν ως “συνωμοσιολογία”. Είναι πια γνωστό πως η ζωή μας στο διαδίκτυο παρακολουθείτε σε τέτοιο σημείο μάλιστα, που μια “κυβέρνηση” σε συνεργασία με τις μεγάλες τεχνολογικές εταιρίες δεν είναι μονάχα ικανή ελέγξει το παρόν, αλλά είναι σε θέση να λαξεύσει και το παρελθόν του κάθε χρήστη.

Όμως, ας μην σταθούμε σε τόσο βαρυσήμαντα γεγονότα και ας κοιτάξουμε λίγο πιο επιφανειακά (και ίσως ρομαντικά) την ανωνυμία του διαδικτύου.

Στα χρόνια της “χαμηλής” ευρυζωνικότητας όλα ήταν πιο απλά για τους χρήστες. Ένα nickname και ένα avatar ήταν μονάχα ότι απαιτείτο για να μπορέσεις να έρθεις σε επικοινωνία με άλλους χρήστες μέσα από chat rooms ή forums. Τα προσωπικά στοιχεία ήταν απαραίτητα μονάχα όταν χρειαζόταν να γίνει κάποια “συναλλαγή”.

Σήμερα το περίεργο δεν είναι μονάχα το πως χαρίζουμε τα προσωπικά μας στοιχεία με τέτοια ευκολία, αλλά και το ότι μεταφέρουμε την ζωή μας στα Social Media.

Το να προωθήσει κάποιος τον εαυτό του μέσω του διαδικτύου για επαγγελματικούς λόγους είναι απολύτως κατανοητό. Το να πλασάρει όμως το προφίλ του χωρίς κάποιο προφανή λόγο προσπαθώντας να γίνει δημόσιο πρόσωπο ή σελέμπριτι του ίντερνετ, είναι κάτι εντελώς παράλογο.

Παραδείγματα όπως η παρουσίαση βιογραφικού στο LinkedIn, η επίδειξη της δουλειάς και  των προσωπικών στοιχείων ενός φωτογράφου στο 500px ή ακόμα και τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα ενός vlogger στο Youtube κτλ, δεν είναι κάτι περίεργο. Από την άλλη η ολοκληρωτική αναμετάδοση της ζωής μας στο Facebook ή στο Instagram είναι κάτι αλλόκοτο.

Το πέπλο της ανωνυμίας στο διαδίκτυο δεν έχει να κάνει μόνο με νομικά και ηθικά θέματα, αλλά και με πνευματικά. Αν κάποιος ρίξει μια ματιά στα Social Media που απαιτούν λιγότερη εκροή προσωπικών στοιχείων από τον χρήστη θα διακρίνει πιο ευφυείς κοινωνίες, ή στην ελάχιστη κάποιες που είναι απαλλαγμένες από συμπλεγματισμούς.

Από το Reddit μέχρι τον σκουπιδότοπο του 4chan, από την δύναμη του λόγου στο Twitter μέχρι τον χαβαλέ κάποιου Imgur, από τα νέα του Digg μέχρι τον σχολιασμό στο Discuss, αλλά και μέσα από τα αμέτρητα Wikis και “ask & answer sites” κτλ… Η επίδειξη παραμερίζεται και ο διάλογος και η συλλογικότητα είναι αυτά που έρχονται στην επιφάνεια δίνοντας στον χρήστη πραγματική δύναμη στα χέρια του.

Τώρα, όσον αφορά το ότι η ανωνυμία στο internet μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καταφύγιο για πολλές σκοτεινές ορέξεις, εκεί θα πρέπει να επισημάνουμε πως κάτι τέτοιο είναι ευθύνη του καθένα μας ξεχωριστά αλλά και ολόκληρης της διαδικτυακής κοινωνίας. Διότι όλοι μας θα πρέπει να συμβάλλουμε έτσι ώστε να επιτευχθεί η εξάλειψη τέτοιων ζητημάτων.

Social Media ως μια νέα μορφή αρρώστιας.

Η πικρή αλήθεια είναι πως κανείς δεν μας ανάγκασε να εγγραφούμε σε social network όπως το Facebook. Κανείς δεν μας υπέδειξε με ποιον και για ποιο λόγο να τα χρησιμοποιούμε. Το Facebook και το κάθε Facebook είναι επόμενο να πετά στους χρήστες αυτό που οι developers αποκαλούν τυράκια, όμως στην πραγματικότητα το πρόβλημα πηγάζει από εμάς τους ίδιους και τα δεκάδες κόμπλεξ που μας διακατέχουν.

Από την εσωστρέφεια μέχρι τον ναρκισσισμό, οι λόγοι που μας οδηγούν στο να καλύψουμε την “ψυχολογική” μας ανεπάρκεια μέσω των Social Media είναι πολλοί. Εντούτοις, τα ερεθίσματα που ενδέχεται να υποδεχθεί ο οργανισμός μας από αυτό το “χόμπι” μπορεί να αποδειχθούν καταστροφικά για την ψυχική μας υγεία.

Όσο περισσότερο ο χρήστης χρησιμοποιεί ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης που μεταφέρει την ζωή του στον ψηφιακό κόσμο, τόσο περισσότερο θα διακατέχεται από αρνητικότητα όσον αφορά τις καθημερινές του ασχολίες. Όσο ο χρόνος θα περνάει τόσο θα υπάρχει μεγαλύτερη δυσαρέσκεια μιας και μονίμως θα θέτει υψηλότερους ανταγωνιστικούς στόχους με τους γύρω του.

Συνήθως αξιολογούμε τις εμπειρίες μας βάση όσων πιστεύουμε πως θα πρέπει να είναι. Μπαίνοντας λοιπόν στον κόσμο του “Facebook” τις συγκρίνουμε ενάντια σε αυτές που επιτάσσει μια κοινωνία αέναης επίδειξης, έτσι αυτή η επιδίωξη δημιουργίας μιας ιντερνετικής περσόνας γίνεται ο χειρότερος κριτής μας, ο χειρότερος εχθρός μας.


 

socialmedia1Το διαδίκτυο έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μας, τα Social Media βρίσκονται παντού και είτε μας αρέσει ή όχι δεν μπορούμε να το αποφύγουμε. Η επικοινωνία και η περαιτέρω δικτύωση της παγκόσμιας κοινωνίας είναι ζήτημα υψηλής σημασίας.

Καθήκον μας λοιπόν είναι κατανοήσουμε πως τα Social Media πρέπει να χρησιμοποιούνται για την διανοητική και πνευματική ανύψωση του καθενός μας και όχι να λογίζονται ως μια παγκόσμια πανδημία κατάθλιψης, απομόνωσης και ανασφάλειες.

Sharing is caring! Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on RedditDigg this

Leave A Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *